Asıl Yoran Yapmadıklarımız!!!

Bilgisayarın başına oturursun, yapılacaklar listesi olduğu gibi durur… Ama tuhaf bir şekilde asıl yorgunluğun onlardan gelmediğini fark edersin. Yine de çalışmaya çalışırsın ya hani; fakat içten içe o yorgunluğu bir türlü adlandıramazsın.

Bu sayıda biraz “asıl yorucularımızı” konuşalım istedim.

Çünkü çoğu zaman bizi yoran şey, düşündüğümüz kadar görünür değildir.

Asıl yorucuları şöyle bir sıralayalım mı?

Henüz başlamadıklarımız, tamamlamadıklarımız, bir türlü netleşmeyen talepler ve zihnin içinde yarım kalan cümleler… Hepsi görünmez işlerin içine saklanır.

İş dünyasında genellikle görünen iş yükünü konuşuruz: teslim tarihleri, toplantılar, raporlar… Ama gerçek yük çoğu zaman görünmeyen tarafta büyür.

“Bir ara bakar mısın?”, “Bunu hallederiz değil mi?”, “Şunu da düşünelim,” gibi cümleler…

Fark etmeden zihnin arka planına yeni sekmeler açar. Her biri, kapatılmayı bekleyen küçük ama yorucu bir dosya gibi durur.

Psikolojide bunun bir adı var; Zeigarnik etkisi.

Beyin yarım kalan işi kapatmaz; kapatamadığı için de sürekli enerji harcar.

Bu yüzden bazen “Hiçbir şey yapmadım ama çok yoruldum” hissi yaşarız. Aslında yaptığımız değil, yapmaya niyet edip başlayamadığımız şey tüketir bizi.

Modern çalışma hayatında bunu sıklıkla karıştırıyoruz.

Yorgunluk her zaman yoğun çalışmaktan gelmez. Bazen belirsizlik, bazen yarım bırakılmış bir cümle, bazen de ne zaman başlayacağını bilmediğin bir iş yorulur insanı.

Peki ne iyi gelir?

Büyük değişiklikler değil; küçük netlikler.. Mesela;

— Talebin netleşmesi

— İşin ne zaman başlayacağının belirlenmesi

— “Yapılacaklar” değil, “ilk adım” tanımı

— Açık dosyaları kapatmak veya ertelemeyi bilinçli seçmek

Zihin netlik sever. Belirsizlik ise sessiz bir yük gibi üst üste birikir.

Bugün yapılacaklar listesindeki maddelerden çok, bir süredir zihninde asılı duran görünmez işlere bakarsın kimbilir…

Hangisinin aslında bir cümleyle kapanabileceğini fark edersin !!!